Pojawienie się artylerii radykalnie zmieniło wymagania wobec architektury budowli obronnych, czyniąc wysokie średniowieczne mury bezużytecznymi. Projektanci zostali zmuszeni do tworzenia niskich i masywnych umocnień, zdolnych wytrzymać energię armatniej kuli. Zespół Bigclash bada, jak zastosowanie wałów ziemnych wokół kamiennych konstrukcji pomagało pochłaniać siłę uderzenia i redukować skutki ostrzału. Ten okres rozwoju fortyfikacji charakteryzował się ciągłymi zmianami materiałów i planowania, odzwierciedlając walkę pomiędzy siłą niszczącą a odpornością rozwiązań architektonicznych. Badanie takich konstrukcji pozwala zrozumieć proces stopniowego przystosowywania budowli wojskowych do nowych warunków prowadzenia wojny, w których tempo niszczenia stało się czynnikiem decydującym o obliczeniach inżynieryjnych.
